دلیل استفاده از وال مش در ساختمان سازی

وال مش سیستمی برای تقویت دیوارهای بنایی و غیر باربر است که از ترکیب توری مش، ملات یا پلاستر مخصوص و روش اجرای اصولی تشکیل می شود. هدف اصلی این سیستم، افزایش انسجام دیوار و جلوگیری از تمرکز تنش در نقاط ضعیف آن است. در واقع وال مش با ایجاد یک لایه مسلح روی سطح دیوار، نیروهای واردشده را به صورت یکنواخت توزیع می کند و مانع از ترک های عمیق و شکست ناگهانی دیوار می شود.

در مقایسه با روش های قدیمی، وال مش نیاز به نبشی کشی، جوشکاری و صرف زمان طولانی ندارد. همین موضوع باعث شده این روش علاوه بر افزایش ایمنی، از نظر اقتصادی و اجرایی نیز مقرون به صرفه باشد. امروزه در بسیاری از پروژه های ساختمانی، اجرای وال مش به عنوان یک الزام فنی در نظر گرفته می شود.

کاربرد وال مش در ساختمان سازی

وال مش در بخش های مختلف ساختمان کاربرد دارد و محدود به نوع خاصی از پروژه نیست. این سیستم هم در ساختمان های مسکونی و هم در پروژه های تجاری، اداری و حتی صنعتی قابل اجرا است. مهم ترین کاربرد ، مهار دیوارهای داخلی و خارجی غیرسازه ای است که در برابر زلزله بیشترین آسیب را می بینند.

اجزای اصلی سیستم وال مش

سیستم وال مش از چند جزء اصلی تشکیل شده که هرکدام نقش مهمی در عملکرد نهایی آن دارند. شناخت این اجزا به درک بهتر عملکرد و اجرای اصولی وال مش کمک می کند.

توری مش (Mesh)

توری مش مهم ترین جزء سیستم وال مش است و معمولاً از جنس فایبرگلاس مقاوم در برابر قلیا یا فلز گالوانیزه تولید می شود. این توری وظیفه توزیع تنش و جلوگیری از تمرکز نیرو در یک نقطه خاص را بر عهده دارد. کیفیت توری مش تأثیر مستقیمی بر عملکرد نهایی دیوار دارد و انتخاب نوع مناسب آن بسیار حائز اهمیت است.

ملات یا پلاستر مخصوص

برای پوشش توری مش از ملات های سیمانی یا پلاسترهای مخصوص استفاده می شود. این ملات ها باعث اتصال کامل توری به سطح دیوار شده و یک لایه مقاوم و یکپارچه ایجاد می کنند. انتخاب نوع ملات باید متناسب با شرایط محیطی و نوع دیوار انجام شود تا بهترین نتیجه حاصل گردد.

مراحل اجرای وال مش

اجرای وال مش باید طبق اصول فنی و توسط نیروی متخصص انجام شود تا عملکرد مطلوب آن تضمین گردد. اولین مرحله، آماده سازی سطح دیوار است که شامل تمیزکاری و رفع نواقص سطحی می شود. در مرحله بعد، توری مش روی دیوار نصب شده و همپوشانی استاندارد بین توری ها رعایت می گردد.

تفاوت وال مش با وال پست فلزی

یکی از سؤالات متداول در پروژه های ساختمانی، تفاوت وال مش با وال پست فلزی است.  نسبت به وال پست فلزی وزن کمتری دارد و اجرای آن سریع تر و کم هزینه تر است. همچنین در این روش نیازی به جوشکاری و عملیات سنگین فلزی وجود ندارد.

از نظر عملکرد لرزه ای نیز وال مش به دلیل توزیع یکنواخت تنش، عملکرد بهتری نسبت به وال پست های سنتی دارد. به همین دلیل، بسیاری از مهندسان استفاده از وال مش را به عنوان جایگزین وال پست فلزی توصیه می کنند.

میلگرد بستر چیست

میلگرد بستر یکی از روش های اصولی و مهندسی شده برای افزایش مقاومت دیوارهای بنایی در برابر نیروهای جانبی مانند زلزله، باد و ارتعاشات سازه ای است. این سیستم با قرارگیری در بستر ملات بین ردیف های آجر یا بلوک، باعث یکپارچگی دیوار و بهبود رفتار لرزه ای آن می شود. در سال های اخیر و با سخت گیرانه تر شدن ضوابط نظام مهندسی، استفاده از میلگرد بستر به عنوان یک الزام فنی در بسیاری از پروژه های ساختمانی مطرح شده است.

در این مقاله، میلگرد بستر را به صورت کاملاً آموزشی، پاراگراف محور، یونیک و سئو شده بررسی می کنیم. هدف این محتوا ارائه اطلاعات دقیق و کاربردی برای مهندسان، مجریان و کارفرمایانی است که به دنبال اجرای اصولی دیوارهای ایمن و استاندارد هستند.

انواع میلگرد بستر

میلگرد بستر در دو نوع اصلی تولید و عرضه می شود که انتخاب هرکدام به شرایط پروژه و نوع دیوار بستگی دارد. شناخت این انواع به انتخاب صحیح و اجرای اصولی کمک می کند.

میلگرد بستر نردبانی

میلگرد بستر نردبانی از دو مفتول طولی موازی تشکیل شده که توسط مفتول های عرضی به یکدیگر متصل شده اند. این نوع میلگرد بستر بیشتر در دیوارهای معمولی مورد استفاده قرار می گیرد و اجرای آن نسبتاً ساده است. ساختار نردبانی باعث می شود نیروها به خوبی در طول دیوار منتقل شوند.

میلگرد بستر خرپایی

میلگرد بستر خرپایی دارای ساختاری زیگزاگی است و نسبت به نوع نردبانی مقاومت بیشتری در برابر نیروهای برشی دارد. این نوع میلگرد بستر معمولاً در دیوارهایی که تحت تنش بیشتری قرار دارند استفاده می شود. هرچند اجرای آن کمی پیچیده تر است، اما عملکرد سازه ای بهتری ارائه می دهد.

مراحل اجرای میلگرد بستر

اجرای میلگرد بستر باید هم زمان با عملیات دیوارچینی انجام شود. ابتدا یک لایه ملات روی ردیف آجر یا بلوک اجرا شده و سپس میلگرد بستر روی ملات قرار می گیرد. در این مرحله باید اطمینان حاصل شود که میلگرد کاملاً در ملات قرار گرفته و پوشش مناسب دارد.

در ادامه، ردیف بعدی مصالح بنایی روی میلگرد بستر چیده می شود. این فرآیند در فواصل مشخص، معمولاً هر چند ردیف یک بار، تکرار می گردد. رعایت فاصله استاندارد، نوع میلگرد و کیفیت اجرا تأثیر مستقیمی بر عملکرد نهایی دیوار دارد.

عوامل مؤثر بر قیمت میلگرد بستر

قیمت میلگرد بستر به صورت ثابت و یکسان برای همه پروژه ها قابل تعریف نیست و به عوامل مختلفی بستگی دارد که هرکدام می توانند نقش تعیین کننده ای در برآورد نهایی داشته باشند. به همین دلیل، در پروژه های ساختمانی حرفه ای معمولاً به جای تمرکز روی عدد، شرایط فنی و اجرایی پروژه مورد بررسی قرار می گیرد. شناخت این عوامل کمک می کند انتخابی آگاهانه و متناسب با نیاز واقعی پروژه انجام شود.

یکی از مهم ترین عوامل مؤثر، نوع میلگرد بستر است. میلگرد بستر نردبانی و خرپایی از نظر میزان فولاد مصرفی، روش تولید و عملکرد سازه ای با یکدیگر تفاوت دارند و همین موضوع باعث اختلاف در هزینه نهایی آن ها می شود. معمولاً نوع خرپایی به دلیل ساختار مقاوم تر، هزینه بالاتری نسبت به نوع نردبانی دارد.

عامل مهم دیگر، جنس و پوشش میلگرد بستر است. میلگردهای بستر گالوانیزه یا ضدزنگ که مقاومت بالاتری در برابر خوردگی و رطوبت دارند، برای مناطق مرطوب یا دیوارهای خارجی انتخاب مناسب تری هستند. طبیعی است که کیفیت بالاتر متریال، تأثیر مستقیمی بر هزینه تمام شده خواهد داشت.

ابعاد، قطر مفتول و طول شاخه ها نیز از دیگر فاکتورهای تأثیرگذار محسوب می شوند. هرچه قطر مفتول بیشتر و طول میلگرد بستر بلندتر باشد، میزان مصرف فولاد افزایش یافته و هزینه اجرا نیز تغییر می کند. این موضوع باید با توجه به ارتفاع دیوار و ضوابط فنی پروژه تعیین شود.

در نهایت، حجم سفارش و شرایط پروژه نیز نقش مهمی در برآورد قیمت میلگرد بستر دارد. در پروژه های بزرگ، انتخاب صحیح نوع میلگرد و اجرای اصولی آن می تواند به کاهش هزینه های جانبی و افزایش بهره وری منجر شود. بنابراین توصیه می شود هزینه میلگرد بستر همواره در کنار کیفیت، دوام و ایمنی مورد بررسی قرار گیرد.

برچسب ها :
وال مش,میلگرد بستر,قیمت میلگرد بستر